زمستان در روستای اماموردیخان قوچان (قلعه خان – Kelê Xîn – که‌لێ خین)

روستای اماموردیخان در فاصله ی ۳۶ کیلومتری شمال شرق قوچان و در دهستان دولتخانه بخش باجگیران (Bajgîran،  باژگیران) واقع شده است. این روستا در محلی واقع شده است که به عنوان حوضه آبریز و سرچشمه اولیه رود اترک محسوب می گردد. دوستانی که مایلند می توانند عکس های روستای محل سکونتشان را با ذکر نام محل ها به زبان کرمانجی برای معرفی و انتشار در سایت ارسال نمایند. ادامه ی نوشته

برات قوی اندام – قوچان

یکی از جلوه های بسیار زیبا که همه ساله در ایام بهار در روستای اماموردیخان شاهد هستیم وجود گلهای شقایق است. در این روستا فصل رویش گلهای شقایق بین ۲۰ اردیبهشت تا ۱۰ خرداد می باشد. البته بعضی سالها مقدار رویش آن کم است ولی به طور کلی اکثرا در فصل بهار شاهد رویش آن هستیم.

گل های شقایق در میان گندمزار ها به وفور یافت می شود ولی برخی سالها آنچنان زیاد است که در کوچه و روی پشت بام خانه های گلی و خلاصه هرجا که نگاه کنیم میتوانیم آن را مشاهده کنیم. البته رویش زیاد این گل در میان گندمزارها پیام خوبی برای کشاورزان ندارد و اصولا زمانی رشد زیاد این گل را داشته باشیم محصول گندم خوبی نداریم و در واقع این گیاه به همراه سایر گیاهان به عنوان علف هرز برای گندم شناخته می شود.
ادامه ی نوشته

روستای چنار (چنار کرد) در دهستان درونگر بخش نوخندان شهرستان درگز واقع گردیده است. این روستا دارای ۹۰ خانوار و ۲۹۳ نفر جمعیت می باشد.

عکس های زیر توسط دوست عزیزی از اهالی این روستا ارسال شده است

-

-

-

ادامه ی نوشته

ادامه ی نوشته

روستای اماموردیخان – اولنگ (چمنزار) زیرابه – زمستان بهار ۱۳۸۹

ادامه ی نوشته

درخت گردوی کهنسال در منطقه ی چشمه ی سلطان زیرابه روستای اماموردیخان قوچان

ادامه ی نوشته

 نمایی از روستای اماموردیخان – بخش بالایی – بهار ۱۳۸۹

ادامه ی نوشته

ادامه ی نوشته

روستای میلانلو علیا MILANLUE-OLYA

     میلانلو علیا در ۵۶ کیلومتری شمال شرقی شیروان واقع است که از شمال به کوه‌های مرتفع و مرتعی گلیل و از جنوب به روستا‌های تخت و چرمه و از شرق به روستای زیندانلو و از غرب به روستای ملوانلو محدود است. این روستا دارای ۷۴ خانوار و ۳۹۱ نفر جمعیت است که به زبان اصیل کردی کرمانجی تکلم می‌کنند و جزء دهستان جیرستان است و از ایل میلانلو زعفرانلو هستند. میلانلو‌ها مردمی شجاع و مبارزند به طوری که دفاع آنها از مرز و بوم خودشان در برابر سربازان روسی هنوز هم زبان‌زد خاص و عام است. مردم ده بیشتر دامدارند. ییلاق دامداران مزرعه‌ی گلیل و قشلاقشان ترکمن صحراست. محصولات عمده‌ی آن نیز فرآورده‌های دامی، گندم و جو و حبوبات و سردرختی است و صنایع دستی آن قالی‌بافی و گلیم‌بافی می‌باشد. امکانات روستا شامل: راه، دبستان، لوله‌کشی آب،مسجد، آسیاب، خانه‌ی بهداشت، پاسگاه ژاندارمری، شرکت تعاونی و شورای ده است.

ادامه ی نوشته

فائزه حیدریان رشوانلو – مشهد

مونوگرافی روستای ریزه :هیچ قومی حق ندارد بگوید اصیل تر از کردهاست

طبیعت کتاب پر ورقی است که کردها شاید بیشتر این کتاب را می شناسند و با آن خو کرده‌اند. این کتاب به آنان آموخته است و پیوندشان را با روشنایهای اخلاق، عاطفه و زندگی بیشتر کنند و کردها بدین گونه درایت دیروز و سنت های اصیل را بر دوش دارند که برای همیشه نامیرایند، هر چشمی بسته می‌شود دیده‌ای دیگر به زندگی سلام می‌دهد و اینجاست که کردها در جغرافیایی بی کسی در تزایدند. می‌مانند تا عشق غریب نماند.

روستای کالتمانلو KALTMANLUE

     کالتمانلو در فاصله‌ی ۵۴ کیلومتری شمال شرق شیروان قرار دارد که از طرف شمال به زیندانلو و از طرف جنوب خلاّجلو و از شرق به نامانلو و از غرب به میلانلو سفلا و چرمه محدود می‌گردد. این روستا دارای ۲۹ خانوار و ۹۴ نفر جمعیت است که به زبان کردی کرمانجی تکلم می‌کنند و جزء دهستان جریستان است. مردم کالتمانلو از ایل بیچرانلو می‌باشند و شغل اصلی آن‌ها دامداری است. به طوری که این روستای کوچک دارای ۱۰ گله گوسفند است که به روش کوچرو دامداری می‌کنند ییلاق دامدارای کوه‌ها و دامنه‌های سرسبز شمالی به خصوص مزرعه‌ی نوار مرزی گلیل و قشلاق‌شان نارلی و هفت‌چال مراوه‌تپه در ترکمن صحراست. آثار قدیمی در کالتمانلو مشاهده نمی‌شود. محصولات عمده‌ی آن: فرآورده‌های دامی و مقداری گندم و جو و حبوبات است و صنایع دستی آن: چادر‌بافی، خرسک، بافت چوخه و پارچه لباس‌های محلی است است در مورد وجه تسمیه‌ی روستا نیز مردم معتقدند چون این روستا توسط افراد قلدر و پرزوری به وجود آمده و معمولاً در برابر زورگویان سر تسلیم فرود نمی‌آورند به قالتمان‌ها معروف شده‌اند که به مرور پسوند «لو» نیز به آن اضافه شده‌ است امکانات روستا شامل: راه، سرویس، دبستان، حمام و شورای ده می‌باشد. در سابق بین کالتمانلو و آبادی چرمه تشکیلات گمرکی ایران ـ شوروی قرار داشت که دارای برج و بارو و حصار بود و امور گمرکی را انجام می‌داد که آثار آن هنوز هم مشاهده می‌گردد. چرمه در حال حاضر به عنوان یک روستای مستقل دارای ۱۹ خانوار و ۷۸ نفر جمعیت است که مردمش به زبان کردی صحبت می‌کنند و از ایل بیچرانلو هستند و بین روستا‌های میلانلو، تخت‌ قالتمانلو و زیندانلو محدود بوده، شغل اصلی مردم دامداری و کشاورزی و جزء دهستان جیرستان است.

مقیمی، محمد اسماعیل، جغرافیایی تاریخی شیروان.

 منبع: http://resaco.ir/

 معرفی روستای برزلان

روستای برزلان در شمال شرقی در فاصلی ۷۰کیلومتری شهرستان شیروان در دهستان قوشخانه بخش سرحد واقع شده است.

اطراف این روستا کاملاْ کوهستانی است و این کوه ها مانند دژی محکم اطراف آن رااحاطه کرده است.

روستاهای هم جوار به این روستا از شمال حسن آباد شمال شرقی رباط شرق حلواچشمه جنوب روستای پیره از غرب هم روستا شناقی علیا می باشند.

ادامه ی نوشته

روستای چری  در ۶ کیلومتری فاروج واقع شده است. مردم این روستا به زبان کردی کرمانجی صحبت می کنند.

گزارشی از روزنامه خراسان شمالی در رابطه با کمبود آب در چری

***********

 این جا مردم چشم انتظارتانکرهای آب هستند

ادامه ی نوشته

روستای قلعه بیک QALEH _ BEIG

موقعیت جغرافیایی: این روستا در فاصله ۴۲ کیلومتری شمال شرقی شیروان قرار دارد و جزء دهستان سیبکانلو است.

طوایف: ساکنان روستا از طوایف مختلفی تشکیل شده‌اند که معروفترین آنها : تایانلویی‌ها ـ کلاچ‌ها ـ شامالی‌ها هستند.

رودخانه ها: از کنار روستا دو رودخانه « کال قشلاق » و« ترانلو» عبور می‌کنند.

گیاهان طبیعی خودرو طبّی و خوراکی:  آنوخ ـ سیب تالک ( سیوچه ) ـ بابونه ـ گون یک پایه ـ شویشک ـ زردآلو کوهی ـ شقایق وحشی ـ مندک ـ زرشک و هِلّز

می‌روید.

ادامه ی نوشته

معرفی روستای باغچق

روستای باغچق در ۸ کیلومتری شمال غرب بجنورد قرار دارد. این روستا دارای طبیعتی سرسبز همراه با چشمه‌های فراوان است. از جاذبه‌های این روستا می‌توان به برجهای بلند قدیمی – مسجد قدیمی – - طبیعت سرسبز اطراف منطقه اوج دوش با سرچشمه همجوار و طبیعت بسیار زیبای زیبای مناطق «تندوره -چشمه خان -چشمه سیدقاسم-مناطق ئیلاقی و قشلاقی سرسبز – چشمه کور – و همچنین انواع و اقسام گیاهان طبی و خوراکی نام برد که این منطقه را به بهشت خراسان شمالی تبدیل کرده‌است. در مناطق ییلاقی آن نیز می‌توان به کاسنی – گون – زیره کوهی – کاکوتی – ساری گل – زردآلوی کوهی – سیب کوهی و… اشاره کرد.اهالی این روستا به زبان شیرین کردی( کرمانجی) تکلم می‌کنند. باغچق بر روی دامنه ارتفاعات «خشکه زو»قراردارد.درمرکزروستاودرمیان خانه‌ها، دوبرج چهارگوش جلب نظرمی کنند.این برجهاازخشت وگل ساخته شده واندازه هرضلع آنها۵/۵متروارتفاع آن بیش از۶متروضخامت دیوارها۸۰ سانتیمرمی‌باشد.برجهاسه طبقه بوده ودربدنه آنهاروزنه‌هایی سه گوش ومستطیل شکل برای تیراندازی ودفاع ساخته شده‌است .این روزنه هابه شکل مایل تعبیه گردیده بطوری که مدافعان داخل برجهاازتیرهایمهاجمان مصون بمانند.ازروزنه‌های دیدبالای برج می‌توان به مهاجمانیکه خودرابه پای برج رسانده شلیک کرد.دردوره قاجارباغچق دارای سه برج بوده که اکنون دوبرج آن باقی مانده‌است . شغل اصلی مردم روستا در گذشته بر مبنای دامپروری و کشاورزی استوار بوده و در حال حاضر تعدادی کثیری از جوانان روستا به جهت اشتغال به تهران مراجعت می‌نمایند .این روستا در رونق کشتی با چوخه جوانان بسیاری تربیت نموده ویکی از مهدهای کشتی با چوخه استان محسوب می‌گردد. همچنین یکی از مهدهای موسیقی محلی خراسان شمالی محسوب می‌شود .

ادامه ی نوشته